Społeczność Recovery w St. Cloud State: Redefiniowanie doświadczenia w college'u

Imprezowanie i intensywne picie alkoholu są postrzegane jako normalne na wielu kampusach uniwersyteckich, ale jak bardzo studia są naprawdę imprezami? "Istnieje subkultura związana z college'em" - mówi Thaddeus "Teddy" Rybka, koordynator społeczności zajmującej się leczeniem uzależnień w St. Cloud State University (SCSU). "Ludzie myślą, że to 'rytuał przejścia', albo 'wszyscy moi znajomi to robią, więc ja też powinienem'" - mówi Thaddeus. " Myślisz

, że wszyscy to robią". Okazuje się, że to nie jest taka prawda, jak mogłoby się wydawać. St. Cloud State dokłada wszelkich starań, aby zmienić ten pogląd na swoim kampusie.

W 2015 r. studenci SCSU oszacowali, że 43,5% ich rówieśników angażuje się w ryzykowne zachowania związane z piciem alkoholu (wypicie 5 lub więcej drinków za jednym razem), jednak rzeczywisty wskaźnik wyniósł 29,9% studentów. Hardkorowe imprezowanie jest postrzegane jako "normalne", ale nie jest normą. A to, co określa się mianem "imprezowania", nie zawsze jest imprezą - dla prawie 15% studentów amerykańskich uczelni w 2015 r. było to zaburzenie związane z używaniem substancji (SUD). Ponadto, nie wszyscy

studenci piją. W rzeczywistości w SCSU około 40% studentów nie pije regularnie lub nie pije w ogóle.

Niektórzy z tych studentów żyją w odwyku od SUD, zachowując trzeźwość w szkole dzięki wsparciu Collegiate Recovery Community (CRC) SCSU. Jednak jeszcze więcej uczniów decyduje się po prostu nie pić - częściowo dzięki wysiłkom edukacyjnego programu prewencyjnego SCSU, UCHOOSE. Ta kontrkultura wobec "normalnego doświadczenia uniwersyteckiego" jest tak istotna, zarówno dla studentów żyjących z odwyku, jak i dla studentów w ogóle. Naszym celem jest, aby nasi studenci mieli takie same doświadczenia na studiach, jak wszyscy inni" - mówi Thaddeus - "tylko bez narkotyków i alkoholu".

CRC otwiera możliwości: Powrót do zdrowia a edukacja w szkole wyższej

Dla studentów na odwyku ta potężna subkultura ciężkiego picia i imprezowania sprawia, że kampus uczelniany jest, delikatnie mówiąc, "środowiskiem nieprzyjaznym dla osób na odwyku". W trakcie zdobywania dyplomu niezwykle ważne jest, aby studenci ci mieli bezpieczne środowisko i wspierającą ich społeczność. Thaddeus wie z własnego doświadczenia jako student po odwyku, jak ważne jest takie wsparcie. "Przeszedłem leczenie, a potem znalazłem się na kampusie uczelni, gdzie nie było takiego wsparcia, i upadłem na twarz" - mówi. "To było traumatyczne przeżycie".

Podobnie jak wiele innych osób, Thaddeus obawiał się, że nie może być na odwyku i

studiować. "W pewnym sensie zrezygnowałem z tego" - mówi. "Myślałem, że sobie nie poradzę - ale dzięki Bogu za odwyki w college'u". Na szczęście Thaddeus zapisał się do Augsburg College w Minneapolis, gdzie wziął udział w programie StepUP - największym w kraju programie CRP opartym na miejscu zamieszkania. "Naprawdę dobrze się czułem w trzeźwym środowisku" - mówi, a to doświadczenie zmotywowało go do zaangażowania się w działalność na rzecz koleżeńskiego zdrowienia. "Bóg wie, że nie byłbym w tym miejscu, w którym jestem dzisiaj, gdyby nie Collegiate Recovery" - mówi Thaddeus, więc jego misją i celem stało się pomaganie innym studentom w odwyku.

Pięć lat temu Thaddeus przyjął posadę asystenta absolwenta Recovery Community w SCSU i jest zachwycony pracą, jaką wykonuje teraz jako koordynator programu. St. Cloud State Collegiate Recovery Community jest pierwszą wspólnotą, która powstała na publicznym uniwersytecie w środkowo-zachodniej części USA. Jest to stosunkowo nowy ruch" - mówi Thaddeus - "ale wciąż się rozwija". Kiedy był w Augsburg College, w całym kraju było tylko około 40 innych CRP. Teraz jest ich prawie 200. Są to obiecujące postępy, ale Thaddeus myśli o czymś więcej: "Naprawdę wierzę, że każdy kampus w kraju powinien mieć jakiś program odwykowy".

Tworzenie środowiska przyjaznego osobom uzależnionym

W całym kraju pojawia się coraz więcej CRC i CRP, ale program SCSU jest jednym z niewielu, który oferuje program odwykowy w domu, a ponadto jest to jedyny

program, który oferuje wiele ścieżek prowadzących do uzyskania stopnia naukowego. Jest to system wsparcia w trzeźwości nie tylko dla studentów St. Cloud State, ale także dla studentów St. Cloud Technical and Community College. Zbyt mało uczelni technicznych i społecznych posiada CRC, a program SCSU jest modelem nadziei dla uczelnianego ruchu na rzecz zdrowienia. Thaddeus RybkaThaddeus

rozmawia także z niektórymi studentami, którzy zmagają się z nadużywaniem substancji lub uzależnieniem, aby "dać im do zrozumienia, że istnieje rozwiązanie, że jest droga wyjścia". Zarówno on, jak i uczniowie CRC są tego przykładem. Kolegialny Program Odwykowy nie jest jednak programem leczenia, ośrodkiem terapeutycznym ani domem przejściowym. CRC może pomóc potrzebującym studentom w uzyskaniu pomocy klinicznej lub skierowania, ale głównym celem społeczności jest stworzenie na terenie kampusu środowiska przyjaznego

osobom uzależnionym. Ten rodzaj bezpieczeństwa i wsparcia może zmienić całe doświadczenie uniwersyteckie dla studentów St. Cloud, którzy poddają się leczeniu.

Dla jednego z nich, Toma Marcrofta, CRC pomogło mu wrócić na SCSU - mimo że jest to miejsce, w którym zaczął się jego nałóg. Kiedy po raz pierwszy uczęszczał do SCSU, doszedł do momentu, w którym "zażywałem sam, praktycznie dzień w dzień" - mówi. W końcu rzucił szkołę, znalazł się bezdomny w Illinois i poważnie zachorował, zanim zaczął szukać pomocy. Teraz, po ponad siedmiu latach trzeźwości, wrócił na SCSU i przygotowuje się do podjęcia studiów medycznych. Tom miał wątpliwości co do powrotu: "Czuł się tak, jakby ponownie wskoczył w ogień i podjął ogromne ryzyko". Kiedy jednak dowiedział się o CRC, jego nastawienie całkowicie się zmieniło. Pomyślałem: "O mój Boże, to jest niesamowite!" - mówi. "Od razu było idealnie".

Trzeźwe mieszkania na kampusie St. Cloud

Studenci, którzy od sześciu miesięcy są trzeźwi i aktywnie uczestniczą w procesie zdrowienia, mogą ubiegać się o przyjęcie do CRC St. Cloud State i uzyskać dostęp do mieszkań dla osób trzeźwych w Coborn Plaza Apartments na terenie kampusu. Każdy student ma do dyspozycji prywatną sypialnię w czteroosobowym, umeblowanym mieszkaniu, znajdującym się w bezpiecznym, prywatnym skrzydle z innymi studentami na odwyku. "Otrzymują wsparcie rówieśników i odpowiedzialność 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu" - mówi Thaddeus - "ale nie oddychamy im na karku". Zamiast czuć, że "omija ich" jakieś kultowe doświadczenie z college'u, "pozwala im to powiedzieć: "Hej, nie potrzebuję już tych rzeczy, dobrze się bawię i mam prawdziwych przyjaciół, którzy się o mnie troszczą".

Dla Toma, który wrócił na SCSU po uzyskaniu tytułu licencjata w dziedzinie doradztwa w zakresie narkotyków i alkoholu oraz pracy jako doradca, równowaga między prywatnością a społecznością jest bardzo ważna. "Wspaniale jest być intymną częścią Collegiate Recovery Community, mieć wokół siebie ludzi, nawet jeśli są oni znacznie bardziej zróżnicowani pod względem etapu zdrowienia, życia czy celów - wszyscy jesteśmy ludźmi na odwyku, którzy muszą także radzić sobie z nauką, a czasem z pracą". Wspólnota mieszkaniowa umożliwia Tomowi i innym studentom CRC nawiązywanie kontaktów i tworzenie systemu wsparcia na terenie kampusu. "Odizolowanie się i myślenie, że jest się jedynym, nie jest zdrowe" - mówi Thaddeus.

Wzmacnianie powrotu do zdrowia uczniów

Wszyscy członkowie CRC mieszkają w ośrodkach dla osób trzeźwiejących na terenie kampusu, pod warunkiem że spełniają kilka podstawowych wymagań:

podpisz umowę mieszkaniową Recovery Community Housing Agreement, zobowiązując się do zachowania trzeźwości.
uczestniczenia w 2 spotkaniach każdego tygodnia (AA, NA, SMART Recovery itp.).
regularnie spotykać się z doradcą na terenie kampusu - raz w tygodniu przez okres 1.1. semestr, a następnie w zależności od potrzeb.
uczęszczać i uczestniczyć w cotygodniowych spotkaniach procesowych

Są to dość proste wymagania, które mają na celu wzmocnienie studentów w ich powrocie do zdrowia. Członkostwo w CRC nie wiąże się z żadnymi dodatkowymi kosztami. W rzeczywistości studenci uczestniczący w programie mieszkaniowym automatycznie otrzymują stypendium w wysokości 1000 dolarów na każdy semestr, jeśli przestrzegają warunków umowy mieszkaniowej. "Zdajemy sobie sprawę, że nasi studenci nie są w stanie pracować tak dużo, jak by chcieli, biorąc pod uwagę czas, jaki trzeba poświęcić, by być częścią naszej społeczności. Stypendium ma im zapewnić pewną finansową ulgę". Uczniowie mogą również zaangażować się w pracę społeczną i rzecznictwo, np. organizowanie spotkań w ośrodkach leczenia lub coroczną zbiórkę pieniędzy w ramach Recovery Community. Thaddeus mówi, że "ważne jest, by pokazać twarz i głos zdrowienia, by pokazać społeczności, że zdrowienie działa", a także "ważne jest, by się odwdzięczyć. Tak właśnie działa zdrowienie - jest to relacja wzajemna".

Dla Toma "powrót do zdrowia to z pewnością chodzenie na spotkania i wykonywanie określonych czynności" - mówi - "ale to także rozwój duchowy, zawodowy i ludzki". CRC stworzyło Tomowi możliwość przemawiania na zajęciach z psychologii na temat jego powrotu do zdrowia oraz rozmawiania ze społecznościami LGBT - dwiema społecznościami, z którymi nie miał żadnych związków przed rozpoczęciem leczenia. Teraz Tom otwarcie mówi o swoim wyzdrowieniu i chętnie dzieli się swoimi doświadczeniami, aby pomóc innym ludziom zrozumieć. Thaddeus ma nadzieję, że CRC może zaoferować to samo wszystkim studentom, którzy się leczą. "Chcemy dać uczniom możliwość przyjęcia ich narracji".

Wspólnota zdrowienia obejmująca wszystkich

Coborn Plaza Apartments CRC

Uniwersytetu Stanowego St Cloud organizuje także imprezy, takie jak comiesięczny koncert "Recovery Rocks". Do kampusu przyjeżdża zespół grający na żywo, w przerwach między występami nagłaśniane są kamienie milowe powrotu do zdrowia i każdy może przyjść. Ponadto studenci CRC organizują dość standardowe spotkania towarzyskie - wieczór gier, kręgle, wędkowanie, potlucks, snow tubing. "Na odwyku dobrze się bawimy" - mówi Thaddeus. "Jeśli nie bawisz się dobrze na odwyku, jaki jest tego sens?".

Poza CRC istnieje także organizacja studencka STARS (Students Taking Action in Recovery and Service). Organizację tę założył Thaddeus, chcąc włączyć więcej osób do społeczności osób zdrowiejących w St. Cloud. Podchodzili do mnie studenci z pytaniem: "Jak mogę się zaangażować?" - mówi, co zainspirowało go do stworzenia bardziej dostępnej opcji. Nie ma wymogu sześciu miesięcy, każdy może się przyłączyć - zarówno studenci z kampusu, jak i spoza niego - i nie trzeba być nawet na odwyku.

STARS ma na celu zjednoczenie społeczności ludzi, którzy są zainteresowani dobrą zabawą bez używania narkotyków i alkoholu. W programie mogą uczestniczyć także studenci, którzy leczą się z innych problemów: PTSD, zaburzeń odżywiania, samookaleczeń, uzależnienia od seksu, hazardu. Niektórzy uczniowie mają rodziców lub przyjaciół, którzy mają do czynienia z używkami i znajdują siłę w społeczności STARS. Są też uczniowie, którzy po prostu chcą się dobrze bawić bez substancji. "Jesteśmy obleśni i szaleni" - mówi Thaddeus - "ale nie pijemy ani nie zażywamy".

Podnoszenie świadomości na kampusie St. Cloud State

Ale nie tylko społeczność Recovery Community robi furorę - działania prewencyjne oparte na edukacji w Cloud, znane jako UCHOOSE, wykonały poważną pracę, by podnieść świadomość na temat ryzykownego używania substancji. Koncepcja UCHOOSE brzmi: "Ty wybierasz swoje doświadczenia, swoje ograniczenia, swoje wyniki", a jej celem jest umożliwienie uczniom podejmowania świadomych decyzji. "W przeszłości media przedstawiały nasz uniwersytet jako szkołę imprezową" - mówi Thaddeus. "Staramy się zmienić tę opinię i zmienić subkulturę na kampusie".

Kampus St. Cloud StateJen

Matzke, asystentka dziekana ds. życia i rozwoju studentów, jest odpowiedzialna za utworzenie CRC i przewodzi działaniom prewencyjnym SCSU. Chcieliśmy stworzyć środowisko bezpieczne dla studentów, którzy chcą się leczyć" - mówi Jen - "i musieliśmy zająć się kwestiami kulturowymi w środowisku kampusu". W 2005 roku ryzykowne picie alkoholu w SCSU osiągnęło swój szczyt: 58,6% studentów zgłosiło, że w ciągu ostatnich dwóch tygodni zdarzyło im się pić w sposób ryzykowny. W 2015 roku liczba ta spadła do 29,9% studentów SCSU, czyli poniżej średniej krajowej.

"Ale nie stało się to z dnia na dzień" - mówi Jen. Zmiana ta jest świadectwem ciężkiej pracy Jen i jej zespołu oraz innowacyjnych programów wdrożonych w SCSU.

Uniwersytet tworzy anonimowe kwestionariusze samooceny używania alkoholu przez studentów, które pomagają im zrozumieć, czy ich używanie alkoholu jest problematyczne. Prowadzone są warsztaty wyjaśniające fizjologię alkoholu w organizmie, czym jest standardowy drink oraz jak zmniejszyć ryzyko związane z piciem. Studenci projektują i prowadzą wydarzenia związane z edukacją alkoholową na kampusie, takie jak Atwood After Dark - trzeźwa alternatywa dla typowych piątkowych wieczorów, podczas których studenci grają w minigolfa i Jenga (niesamowite, wiem), ucząc się jednocześnie o alkoholu, innych narkotykach, zdrowiu psychicznym i zapobieganiu samobójstwom. Jen i jej zespół zdają sobie sprawę, że profilaktyka i edukacja nie dotrze do każdego

ucznia, ale przemiana, jaka dokonuje się na kampusie St. Cloud, jest niezaprzeczalna.

Nowa subkultura uniwersytecka: Recovery

W ciągu ostatnich 5 lat w kampusie St. Cloud State powstała przyjazna społeczność osób uzależnionych. Bycie osobą uzależnioną, zwłaszcza na terenie kampusu uniwersyteckiego, wiąże się z pewnym piętnem. "Czasami studenci przychodzą tutaj i wahają się, czy ujawnić, że są na odwyku z powodu stygmatu" - mówi Thaddeus - "ale po pewnym czasie widać, że studenci naprawdę przyjmują swoją tożsamość". Ta ewolucja w dużej mierze wynika z alternatywnej społeczności trzeźwościowej oferowanej przez SCSU Recovery Community.

Tom mówi, że dla każdego, kto się leczy i ma obawy przed pójściem na studia lub powrotem do szkoły, "ten strach może być zdrowy. Chcemy przygotować się najlepiej, jak to możliwe". Życie się toczy i plany mogą się rozsypać, ale można zrobić wszystko - poszukać źródeł informacji na temat odwyku, znaleźć spotkania, skorzystać z poradnictwa, zbudować system wsparcia. Przede wszystkim jednak, jak mówi Tom, nigdy nie trać z oczu swojej motywacji: "Co sprawia, że dążę do tego celu? Co sprawi, że nadal będę do niego dążył?".